ولوله در ولوله باران كنيم

مراسم سالگرد 22 خرداد ماه که قرار بود با حضور جمعی از فعالان حوزه زنان در گالری ابریشم برگزار شود، با فشار نیروی انتظامی بر مدیر گالری لغو و تعدادی از فعالان زن بازداشت شدند. ژیلا بنی‌یعقوب، روزنامه‌نگار، فریده غایب، خبرنگار روزنامه سرمایه، نسرین ستودهُ حقوقدان و وکیل دادگستری و نیز جلوه جواهری جامعه شناس، سارا لقمانی، نفیسه آزاد، آیدا سعادت مترجم و روزنامه نگار و ناهید میرحاج جزو بازداشت‌شدگان هستند. در خرداد ماه 1384 عده زیادی از فعالان زن با گردهمایی در برابر دانشگاه تهران نسبت به تبعیض‌های جنسیتی موجود در قوانین مدنی و کیفری کشورمان اعتراض کردند. یکسال پس از آن نیز در میدان هفت تیر تهران، فعالین جنبش زنان با محوریت تغییر قوانین تبعیض آمیز دست به تجمع زدند که با سرکوب گسترده نیروهای امنیتی مواجه شدند و در جریان آن مراسم حدود 70 نفر از شرکت کنندگان بازداشت گردیدند. از آن پس روز ۲۲ خرداد به عنوان روز همبستگی زنان ایرانی گرامی داشته می شود . امروز نیز قرار بود به مناسبت این روز فرخنده گروهی کوچک از فعالین جنبش زنان در تهران - ضمن داشتن مجوز از مسئولین گالری - دور هم جمع شده و درباره تلاشهای خود برای حمایت از حقوق زنان کشورمان با یکدیگر تبادل نظر کنند. اما متاسفانه مقامات و مامورین امنیتی کشورمان ضمن لغو برپایی این مراسم گروهی از دعوت کنندگان و نیز دعوت شدگان به آن نشست را نیز دستگیر کردند.  تصاویر زیر تعدادی از این زنان هستند که جرمشان تنها خواسته ای مسالمت آمیز و آرام برای برخورداری از حداقل حقوق انسانی شان است . آنها امروز ۲۲ خرداد ۱۳۸۷ پیش از برگزاری دیدار دوستانه شان در گالری ابریشم تهران دستگیر شدند.

بانو آیدا سعادت یکی از یاران ما نیز در جمع دستگیر شدگان می باشد

سارا لقمانی - سایت تغییر برای برابری

Sarah Loghmani

 نفیسه آزاد - وبسایت زنستان

Nafiseh Azad

ژیلا بنی یعقوب

Jila Baniyaghoub

فریده غائب - وبلاگ نوع دیگر

Farideh Ghaeb

جلوه جواهری - سایت مدرسه فمینیستی

Jelveh Javaheri

نسرین ستوده

Nasreen Sotoodeh

 ما که از مردی مردیم لااقل تو زن باش

ضربه خوردیم نشکستیم

مــــــــا هــســـــــــتــیــم

خلیج پارس همیشه

هرگز عرب نمیشه

خلیج همیشه پارس

جشن ها، يادگارهاي درخشان پدران و مادران بيداردل ما هستند كه در گذر تاريخ بسياري از آنها به دليل ويژگيهاي زمان و تعصبات بسيار از بين رفته و هم اكنون از آنها نمونه هايي بسيار اندك در ميان ايرانيان به چشم مي خورد. با اين حال اين نمونه هاي اندك، نشانه هايي بس بزرگند از انديشه بلند و طبع ظريف ايراني كه خداوند به اين قوم ارزاني داشته و آيين زرتشتي با پيام ها و آموزش هايش آن را آشكار ساخته است.

واژه جشن از كلمه يسنه اوستايي است با ريشه اي اوستايي به معناي ستايش كردن . بنابراين معناي واژه جشن، ستايش و پرستش است .

:همانگونه كه مي دانيد جشن هاي ايران باستان سه دسته اند :

 (۱جشن هاي ماهيانه  ۲ ( جشن هاي ساليانه 3)جشن هاي متفرقه

جشن خوردادگان يكي از جشن هاي ماهيانه اي است كه در روز چهارم خورداد ماه برگزار مي شود. از چگونگي برگزاري اين جشن در دوران باستان آگاهي دقيقي در دست نيست؛ اما چون خورداد به معناي رسايي و تندرستي است و در جهان مادي نگهبان آب است مي توان پنداشت كه نياكان ما در اين روز به كنار چشمه ها ، رودها و يا درياها رفته و به پرستش اهورامزدا مي پرداخته اند .

واژه اوستايي خورداد، هئوروتات است كه در زبان سانسكريت در ودا بصورت سئوروتات آمده و به معني رسايي و تندرستي است . اهورامزدا از سرچشمه بخشايندگي خويش اين فروزه را به واسطه امشاسپند هئوروتات به آفريدگان خود بخشيده تا هر پديده اي رسا گردد و رسايي و تندرستي نه تنها ويژه اين جهان است ، بلكه رسايي مينوي و تندرستي روح و روان ، هدف والاي جهانيان است .

اهورامزدا مي خواهد كه همگان به ياري امشاسپند هئوروتات از اين بخشايش مينوي و مهرباني حقيقي برخوردار گشته و هركس بتواند با نيروي رسايي و پرورش و افزايش آن در وجود خويش، داراي مقام رسايي و كمال بي زوال گردد .

فر و پيروزي ما ملت پيداست هنوز

كيش زرتشت ز آتشكده برجاست هنوز

كاخ داراي بلند اختر برپاست هنوز

طاق كسري به لب دجله هويداست هنوز

فردوسی بزرگ، با سرودن داستان­های ملی و تاریخ باستانی سرشار از عظمت و غرور و فر و شکوه، افتخارهای فراموش شده­ی روزگاران سرافرازی را به یاد ایرانیان آورد و روح آزادگی و بزرگواری را در آنان دمید و عشق به ایران و خشم و بیزاری از دشمنان ایران را در دل­های آن­ها برانگیخت.

وی بی­هیچ تردید بزرگ­ترین شاعر ایران و شاهنامه­ی او ارزنده­ترین شاهکار جاودانه­ی زبان، اندیشه و فرهنگ ایرانی است و بسیاری از پژوهشگران آن­را بزرگ­ترین حماسه­ی جهان خوانده­اند.
استاد توس با آگاهی و دانش بی­کران خود از زبان پارسی، پایه­های زبان را استواری بخشیده و راه گویندگان پس از خود را هموار ساخته است.

شاهنامه پشتوانه­ی زبان ماست و با حفظ زبان، فرهنگ، آداب و رسوم و سنت­ها، داستان­ها و تاریخ ملی موجب همبستگی و پیوستگی ملی ایرانیان است.
شاهنامه نمادی از ایستادگی و جاودانگی ملت بزرگ ایران است.

فردوسی، نام و یاد قهرمانان بزرگ ایران زمین را ماندگار کرده، اما در این میان بزرگ­ترین قهرمان، خود او و با شکوه­ترین حماسه، کار و زندگی اوست.

بناهای آباد گردد خراب             ز باران و از تابش آفتاب
پی افکندم از نظم کاخی بلند       که از باد و باران نیابد گزند
برین نامه بر عمرها بگذرد      بخواند هر آن کس که دارد خرد
بسی رنج بردم بدین سال سی     عجم زنده کردم بدین پارسی
جهان کرده­ام ازسخن­چون­بهشت   از این بیش تخم سخن کس نکشت
چو این نامور نامه آمد به بن        ز من روی گیتی شود پر سُخُن
نمیرم از این پس که من زنده­ام        که تخم سخن را پراکنده­ام
هرآن کس که دارد هـُش­و رای­ودین   پس از مرگ، بر من کند آفرین